Peru · 22 – 26 juli 2015 · Puno → Cusco → Ollantaytambo → Machu Picchu
Woensdag 22 juli 2015
We hebben de wekker om 06.00 uur staan…hemel wat is dat vroeg! Maar we staan op, pakken onze spullen en gaan nog lekker even ontbijten en vertrekken om 08.15 uur naar Cusco. We rijden vanuit Puno via Juliaca, Pukara, Umachiri, Santa Rosa en heel veel andere kleine dorpjes (waarvan ik de namen allemaal niet meer weet) naar Cusco. We rijden van 3600 meter hoogte naar 3100 meter hoogte en onze oren klappen dicht. Maar ook deze route is prachtig met fantastische uitzichten. Het landschap is eerst droger, maar dit wordt steeds groener naarmate we meer dalen. We kijken onze ogen uit!
We komen rond 15.00 uur aan in Cusco en zijn rond 16.00 uur bij het hostel. Bij het betalen van onze kamer moeten we ineens betalen voor het parkeren…dit was dus niet de deal! We kunnen afdingen tot 3 USD per nacht i.p.v. 5 USD…ach joh, dat is toch weer 4 USD bespaard! De kamer ziet er prima uit en we hebben lekker een eigen douche en toilet. We zetten onze spullen binnen en lopen daarna naar het centrale plein, de Plaza de Armas. Cusco is prachtig qua oude gebouwen en historische kerken. We worden echter al binnen 10 minuten door een aantal mensen aangesproken die óf iets willen verkopen óf ons hun restaurant binnen willen trekken. We besluiten om op het plein te gaan eten bij een restaurant met een bovenverdieping, hierdoor heb je een mooi uitzicht op het plein. We kiezen voor een menú turístico…ofwel een soepje, een hoofdgerecht, wat drinken en een theetje na. Het menu kost 20 SOL per persoon (ofwel 6 euro) dus we zijn erg benieuwd wat het wordt! Helaas is de bediening erg slecht en onvriendelijk, daarnaast is het eten ook niet echt top en we besluiten de thee over te slaan en snel af te rekenen.
We lopen nog even over het plein en schieten snel een supermarkt in. Maar zelfs de prijzen in de supermarkt zijn 3x zo hoog als in de rest van Peru. Wat een toeristische trekpleister! Hier zijn we beiden niet dol op! We lopen via een ander straatje terug naar ons hostel en zien daar (gelukkig) een vrouwtje staan met een klein kraampje en lekkere vleesspiesen. Dit kost natuurlijk weer bijna niets en het is heerlijk. Ook de vrouw beaamt dat de prijzen hier bizar hoog zijn. We pakken 2 spiesen met kip en chorizo voor 4 SOL. Even verderop staat een vrouwtje aardappels te frituren…heerlijk, net een aardappelkroket. Voor 1 SOL en nog een lekkere salsadip erbij ben je klaar. Dit zijn leuke prijzen! Nu lekker slapen en op naar de volgende dag.
Donderdag 23 juli 2015
Vandaag starten we de dag met een ontbijt in het hostel, althans gewoon een eenvoudig ontbijt…niet meer dan een broodje met alleen de mogelijkheid van boter of jam, wat ontbijtgranen met melk, wat fruit (dat er waarschijnlijk al langer ligt, aan de kleur te zien) en jus die warm is. Dus nee, dit was niet veel…maar ja, onze maag is een beetje gevuld. Na het ontbijt even douchen en dan door het centrum lopen. We lopen naar een archeologische site, echter is de entree 70 SOL, ofwel 20 euro p.p., en dit vertikken we. We lopen terug naar het centrum en denken een lekkere hamburger bij Bembos (de Peruaanse McDonald’s) te gaan eten. De hamburger van Leon is lekker, maar aan die van mij is niets speciaals.
Het jammere aan Cusco is dat het echt supertoeristisch is en dat is jammer, want het is een prachtige stad. Om de haverklap word je aangesproken door verkopers of touroperators…superirritant! En daarnaast wordt overal de volle pond voor gevraagd en word je dus flink afgezet, zelfs voor Peruaanse begrippen. Het is maar goed dat we hier maar 2 nachten blijven. We besluiten even een aantal straten verder van het centrum te gaan lopen en daar zien we dan de eettentjes waar we naar op zoek zijn. Hier zijn ook een stuk minder verkopers die je aan je jas trekken en dit is dus ook een stuk fijner lopen.
Omdat we nog honger hebben, denken we even een kijkje te gaan nemen in de keuken van het hostel, aangezien de eigenaar zei dat deze vandaag klaar zou zijn. Nou, niet dus! Overal potten verf en geen mogelijkheid om te koken…hiervoor hebben we niet betaald! We vragen aan de eigenaar of er dan een andere mogelijkheid is en ineens mogen we de keuken boven wel gebruiken, wat gisteren niet het geval was! Durven we het aan? We gaan het in ieder geval proberen, want we hebben nog chorizoworsten. De keuken is netjes gezegd vies, ofwel gewoon smerig! Maar ja, zeggen we tegen elkaar…dit zullen we wel vaker tegenkomen. De worsten zijn helaas niet zo’n succes…maar ook in dit geval weer, we hebben het in ieder geval geprobeerd! In de avond lopen we nog even de stad in naar het minder toeristische gedeelte voor wat eten. We hebben niet meer zo heel veel honger, dus gaan weer voor de eetkraampjes op straat. En wat zien we…churros! Lekker, die wil ik wel. En dit zijn geen churros zoals wij ze kennen in Nederland…dit is één grote churro (ongeveer hetzelfde als 4 churros in Nederland) voor 1 SOL…een megachurro zeg maar en superlekker! Daarna nog een paar vleesspiesen en klaar zijn we weer! Morgenochtend op naar Ollantaytambo!
Vrijdag 24 juli 2015
We staan vroeg op door alle geluiden op de gang. Dit was helaas niet zo’n fantastisch hostel. Ach joh…volgende keer beter. We ontbijten nog wat en stappen snel in de auto. We rijden van Cusco naar Ollantaytambo. Gelukkig is dit maar een uurtje of 2 rijden…althans zo staat het aangegeven op Maps.me. Dit wil niet altijd zeggen dat dit het geval is! Net voor Ollantaytambo stoppen we in een klein dorpje om wat te eten…we lopen naar een klein bakkerijtje. Alles ziet er heerlijk uit…we pakken een empanada met champignons en ui, superlekker! Een stuk chocoladecake met pistachenoten en een koekje met kokos, ook allebei weer superlekker! Qua zoetigheid weten ze wel wat lekker is hier.
En we vervolgen onze weg weer naar Ollantaytambo…net voor Ollantaytambo staat politie en zij geven ons aan dat we niet via de hoofdweg verder kunnen. We moeten langs het spoor via een omweg naar het centrum. Het zit ook gewoonweg niet mee…totaal geen asfalt via deze weg en alleen maar hobbelen. Uiteindelijk komen we aan, maar alles is afgesloten en we worden eerst de ene kant opgestuurd, dan weer de andere kant. Niemand kan duidelijk aangeven waar ons hostel is. En dan begint er ook weer een lampje te branden op het dashboard…oh jee, wat nu weer? De vierwielaandrijving knippert…serieus, houdt het dan niet op? Leon zet deze voor de zekerheid maar even aan en gelukkig, na een minuut of 10 houdt het knipperen ermee op. We zijn het wel een beetje beu dat er elke keer iets met de auto lijkt te zijn. Het slot van de achterklep dat kapot is, de toeter die uit zichzelf begint te toeteren, de olie die op is, de radio die er zo nu en dan mee uitscheidt en nu weer de vierwielaandrijving. Toch jammer, wanneer je een dure auto koopt! Maar de omgeving is prachtig…we zitten midden in de Sacred Valley en kijken uit op een ruïne…supermooi!
We komen aan bij het hostel, ook dit lijkt weer een tegenvaller. Er is geen parkeerplaats en er is ook geen keuken, terwijl dit wel op internet stond aangegeven. Voor de rest ziet het hostel er superleuk uit en de kamer is ook superschoon. Dus dat is dan weer een meevaller! We lopen nog even het plein op en vragen aan wat mensen hoe er bussen teruggaan van de Machu Picchu naar Ollantaytambo. En natuurlijk, dit hadden we kunnen weten…die rijden er wel, alleen duurt dat ongeveer 7 uur! Wat zijn we ook een stelletje uilskuikens! Planning is dus niet ons sterkste punt. We lopen snel naar PeruRail om een treinticket terug te kopen…gelukkig, er zijn nog 2 tickets. Natuurlijk betalen we wel weer de volle pond…maar ja, eigen schuld, dikke bult! We lopen terug naar het plein om nog wat boodschappen te halen voor morgen, want ja…dan gaan we toch echt naar de Machu Picchu! We lopen naar een lokaal marktje, want daar is alles wat goedkoper dan in de supermarkt. En ja, we moeten toch wat op de centen letten, aangezien de Machu Picchu en de trein een hoop centen kosten. We gaan nog wat eten en op tijd naar bed en morgen op naar de Machu Picchu!
Zaterdag 25 juli 2015
De wekker gaat al vroeg, want we moeten om 04.30 uur op het treinstation staan om in te checken! En men zegt dat de Machu Picchu ’s ochtends het mooist is, dus vroeg uit de veren. We staan ook meteen op, want we gaan vandaag dan echt naar de Machu Picchu! We hebben de trein om 05.07 uur en de treinrit duurt ongeveer 1,5 uur. Helaas zie je niet zo veel, omdat het nog donker is. Rond 05.45 uur begint het licht te worden en langzaamaan komt de zon op…met als gevolg een prachtig uitzicht op de bergen, rivier en jungle. Het landschap wordt ook steeds groener en bovenaan de bergtoppen hangt een dikke mist, wat een mooi plaatje geeft. We komen aan bij treinstation Machu Picchu, waar we er vervolgens weer achter komen dat we moeten betalen om met de bus omhoog gebracht te worden. En dat is best prijzig, 48 USD met zijn tweeën. Maar ja, je zal wel moeten…maar hemellief, die rij! Vervolgens staan we nog 30-45 minuten te wachten op de bus…wat een toeristische trekpleister op deze manier en je moet werkelijk waar overal voor betalen. We denken maar aan één ding…we gaan de Machu Picchu zien! Eenmaal aangekomen bij de Machu Picchu is het 08.00 uur, maar de eerste indrukken als je binnenkomt zijn onbeschrijfelijk, zo mooi!
We besluiten eerst Machu Picchu Mountain te gaan lopen. Vol goede moed gaan we van start…maar die moed zakt ons al snel in de schoenen! Wat een tocht omhoog…ze zeggen dat het maar 1,5 uur duurt, maar ik vraag het me af. En met die “op en top” conditie van mij zal het wel iets langer duren. We lopen over smalle paden met nergens een reling, maar het voordeel van deze route is toch dat deze niet zo toeristisch is en we lopen praktisch in ons eentje…heel af en toe kom je iemand tegen. Met momenten pissen we in onze broek van angst…wat een hoogte! En met handen en voeten kruipen we naar boven met het zweet tussen onze billen! Maar we gaan ervoor…we zullen de top bereiken! Wat kilo’s lichter en veel scheldwoorden rijker, bereiken we de top! We staan op meer dan 3000 meter hoogte en wat een prachtig uitzicht! Het is niet in woorden te beschrijven hoe mooi! Leon heeft klamme handjes en kan geen fatsoenlijk woord meer uitbrengen, maar hij heeft het gedaan en gaat snel zitten op een bankje.
Maar hier hebben we het voor gedaan en ondanks dat we een paar honderd euro lichter zijn, het was het allemaal zeker waard! Nu de weg nog terug…naar boven is fysiek een uitdaging, maar naar beneden is mentaal een uitdaging!
Gelukkig gaat naar beneden een stuk makkelijker en zijn we in iets meer dan een uur beneden. We zijn kapot! En nu de ruïne zelf nog bezoeken. Ook dit is prachtig, maar we hadden het van bovenaf niet willen missen. Dit geeft toch een ander plaatje dan zo in de ruïne zelf. Er lopen natuurlijk veel toeristen rond, waaronder ook wijzelf, en dat geeft gewoon een ander beeld. We lopen door de ruïne en na 1,5 uur geven we het op…onze benen voelen aan als zoutzakken en we kunnen niet meer.
Eenmaal aangekomen bij de uitgang, staat ook hier weer een rij voor de bus terug. Maar zo blij als we zijn dat we in ieder geval niet terug hoeven te lopen, blijven we braaf en voldaan wachten. We hebben om 15.48 uur de trein terug naar Ollantaytambo en dat is dus inchecken om 15.18 uur en gelukkig zijn we ruim op tijd. In de trein terug zitten we naast een Californisch gezin. Ze zijn superaardig en ik doe een spelletje Uno mee…een variant op ons Nederlandse kaartspel Pesten.
Eenmaal terug in Ollantaytambo snel onder de douche, want we zijn helemaal smerig van onze fantastische klim. Na het douchen gaan we moe maar voldaan op het terras op het plein zitten met een welverdiend biertje van een liter. Als we terug zijn in ons hostel, vallen we beiden als een blok in slaap.
Zondag 26 juli 2015
Vandaag hebben we lekker uitgeslapen, want dat was wel nodig na zo’n dag als gisteren. In eerste instantie bedenken we om naar de ruïne in de Sacred Valley te gaan. Maar we zien de trappen naar boven en bedenken ons dat we dat vandaag niet gaan redden. We zijn te moe na gisteren en ook dit kost weer 40 USD. Daarnaast zitten we midden in de Sacred Valley, dus dat vinden we meer dan genoeg. We kopen een mooi souvenir en nummer 1 van de souvenirs is een feit, onze muts en handschoenen uit Bolivia niet meegerekend. We lopen nog even door het centrum en pakken een lekkere lunch. Daarna gaan we terug naar het hostel, bepakt en bezakt met een zak chips en bier. We besluiten om lekker in de tuin van het hostel te gaan zitten om even rustig aan te doen. In de avond gaan we nog lekker uit eten naast ons hostel en weer op tijd naar bed om onze weg morgen te vervolgen naar Camping Casa Lena in Curahuasi.
